Vandaag precies 20 weken lieve Roos.
Al 20 weken kan ik je niet meer knuffelen, vasthouden, m’n neus in je haren begraven, verdrinken in je mooie ogen en genieten van je heerlijke lach.
Vanmorgen verscheen er een stralend hartje op de muur in onze slaapkamer. Ik geloof niet in tekens van jou. Ik geloof niet dat je daarmee laat zien dat je er bent. Je zit namelijk diep in mijn hart. En dichterbij dan dat kan je niet zijn. Ik voel je altijd en overal bij me. Intens dichtbij. Maar als ik ineens ergens een hartje zie (in een wolk, de schaduw, een blaadje van een boom, een gebroken zonnestraal…) of een (klap)roos, dan denk ik direct aan je.
Betekent dat dan dat ik soms niet meer aan je denk? Jawel, je bent er altijd. Maar net als in het echte leven, merk ik dat je de ene keer meer mijn aandacht hebt dan de andere keer… Dan kijk ik een film, doe ik een spelletje met Morris, dans ik op een festival, klets ik met vriendinnen of eet ik een hapje in een restaurant…. Ik voel weer ruimte om dingen te ondernemen en om de deur uit te gaan. Overigens kost alles veel energie en moet ik het later bekopen met een dag vol tranen en intense vermoeidheid. En soms voel ik de ruimte ook helemaal niet. Dan lukt het niet om sociaal aan te staan, kan ik de prikkels van buitenshuis niet verdragen, is de supermarkt al teveel, voelt het gemis te zwaar en heb ik geen zin om mijn bed uit te komen. Dat laatste doe ik overigens wel. Ik sta elke dag op voor lieve Morris. En verder doe ik wat goed voelt, lieve Roos. Alles op gevoel. Daar is geen goed of fout in.
Het enige wat ik zeker weet is dat het missen van jou echt intens veel pijn doet.
Elke dag weer.
Elke dag meer.

Gisteren las ik het volgende in een boek;

Rouw is intuïtief en onredelijk: de pijn in het hart van rouw is rauw en echt. Het is liefde in haar ruwste vorm.

En precies zo is hoe ik het voel. Ik wil je niet missen lieve Roos, maar nu het is zoals het is, wil ik het rouwen ook niet missen. Dat klinkt gek, maar als ik niet zou rouwen om jou, zou ik je tekort doen. Ik rouw omdat ik je lief heb.
En mijn liefde voor jou?
Die gaat nooit over.