De zomervakantie naar Bio Vakantieoord boekten we een paar maanden geleden al met lieve vrienden. Vrienden die we in 2017 leerden kennen in Frankrijk op een speciale camping. Een vriendschap die ontstaan is door onze bijzondere kinderen. Ieder jaar vieren we met deze vrienden kerst op BioVakantieoord. Dit jaar zitten we er voor het eerst een week in de zomervakantie. Alleen wisten we toen we boekten nog niet dat jij er niet meer bij zou zijn, lieve Roos…

BioVakantieoord is een fijne en vertrouwde plek. Wanneer we aankomen in het huisje staat er iets liefs van het management op tafel om te laten weten dat ze aan ons denken. We maken een mooi hoekje voor jou met jouw urn (want we laten je echt niet alleen thuis), een mooie foto en kleurrijke (led)kaarsen. En het voelt meteen goed. Er liggen hier zo onwijs veel herinneringen aan jou. De hele vakantie zit je in mijn hoofd en in mijn hart. En niet alleen die van mij.
We denken aan je wanneer we de lege bedbox zien en missen je wanneer we samen aan tafel hamburgers eten. We lachen om je bij de bingo-maar-dan-anders en huilen bij de film Encanto in de bioscoop. Jouw lievelingsfilm. Je bent in onze gedachten wanneer we kletsen, spelletjes doen, wandelen en wanneer twee lieve begeleiders van jouw team op visite komen.
Maar ondanks dat ik deze week regelmatig een glimlach op m’n gezicht en een warm gevoel krijg wanneer anderen over je praten, vind ik deze vakantie intens en confronterend.
In het zwembad breken Erik en ik. Ook Morris wordt even stil. Het zwembad op Bio met hulpmiddelen die het zwemmen voor jou mogelijk maakten. Het zwembad waar jij zo onwijs genoot. Het zwembad waar je een waterballet trappelde van plezier en waar je je in onze armen helemaal overgaf aan het warme water. Het zwembad waar we iedere keer naar uitkeken om naar toe te gaan met jou. Het zwembad dat gevuld is met lieve vrienden, maar toch akelig leeg voelt. In het water komen de tranen. En ik kan niet meer stoppen met huilen…

Het zijn niet alleen de mooie herinneringen en deze plek die maken dat ik een zwembad vol met tranen huil. Het is ook het samenzijn. We zijn samen. Maar samen is nooit meer compleet.

We missen je…