Gisteren precies 10 jaar geleden verhuisden we naar ons fijne huis, lieve Roos. Niet omdat we zo graag wilden verhuizen of vanuit de stad naar een dorp wilden, maar vanuit pure noodzaak. Het was niet mogelijk om in ons oude huis aanpassingen te realiseren voor jou. Aanpassingen die hard nodig waren zodat we thuis de zorg voor jou konden blijven dragen. Aanpassingen die het leven van jou èn ons iets eenvoudiger en comfortabeler zouden maken. Een slaapkamer en badkamer op de begane grond, ruimte voor een douchebrancard, bredere deuren vanwege een rolstoel, voldoende opslagruimte voor hulpmiddelen en medische materialen èn…. naast de allerliefste opa en oma die speciaal voor jou (en ons) óók verhuisden.
Een maand voor de verhuizing kwam je thuis van een opname van 100 dagen. De stress zat nog behoorlijk in ons lijf en we waren zó moe, maar gelukkig kregen we onwijs veel hulp van familie, vrienden en kennissen. Met de verhuizing kwam er letterlijk en figuurlijk meer ruimte voor ons allemaal. Ik weet nog dat we op de dag van de verhuizing gelijk al het gemak van de aanpassingen ondervonden. Er ontstond een soort rust.
En nu wonen we alweer 10 jaar in dit fijne huis. 10 jaar aan herinneringen liggen hier. Mooie, verdrietige, nare, fijne, angstige, warme herinneringen. Herinneringen aan jou. Dit huis ademt jou, maar nu jij er niet meer bent voelt het huis extra leeg en stil.

Precies 10 jaar geleden schreef ik bij deze foto; “Gisteravond, ondergaande zomerzon. Erik in de tuin gitaar aan het spelen, Roos in haar stoel rustig aan het luisteren, Jasmijn en Morris opzoek naar schatten in het zand en ik genoot van dit mooie tafereeltje. Vakantiegevoel in ons prachtige en fijne nieuwe huis!”.
Vanavond genoten Erik, Morris en ik weer van de ondergaande zomerzon. We picknickten in de tuin met zelfgemaakte hapjes, we luisterden naar muziek en kletsen met elkaar. En af en toe zaten we gewoon zwijgend op het kleed en gingen onze gedachten terug naar 10 jaar fijne momenten met jou in de tuin. Was je er nog maar bij… Was je er maar bij, lieve Roos..