Van het begin van Roos haar leven tot het eind van haar leven was Roos onlosmakelijk verbonden met de roze knuffelpoes. Ze kreeg hem van opa Luuk op de dag dat ze werd geboren en ze had haar knuffelpoes in haar hand toen ze haar laatste adem uitblies.
We hadden een aantal reservepoezen in huis, maar vlak voor Roos haar overlijden deed ik een oproep voor wat meer roze knuffelpoezen omdat ze niet meer te koop zijn. We kregen er gelukkig nog wat bij. En zo nam Roos zelf een poes mee, konden we zelf een knuffelpoes ter herinnering aan Roos houden en met liefde een geven aan Morris en aan Jasmijn, aan haar nichtje en neefje, aan de kinderen van onze lieve vrienden waar we altijd mee op vakantie gaan… En het origineel ging terug naar Roos haar allergrootste vriend, opa Luuk.