Het begon allemaal met een brief die op 27 december op de deurmat viel. Of eigenlijk begon het al eerder, maar toen ik begin november bericht kreeg over de Wet Langdurige Zorg (WLZ) voor de ‘vergeten groep’ (waar Roos onder valt) was ik een heel klein beetje gerustgesteld. Goed, het begon dus allemaal met een brief die op 27 december op de deurmat viel. Een brief van het zorgloket. In de brief werd meegedeeld dat Roos met (een deel van)…
Al een aantal jaren ga ik naar Eurosonic/Noorderslag. Een geweldig leuk muziekfestival in onze mooie stad! Vorig jaar sloeg ik over omdat ik net een paar dagen daarvoor bevallen was van Morris, maar dit jaar was ik er weer bij!! Omdat mijn ouders in hun tijdelijke Hans&Grietje-huisje wèl het aangepaste bed hebben, maar verder geen ruimte voor Roos, bood mijn moeder aan om met mijn vader in ons huis te komen oppassen. Oh, en of wij dan niet beter ergens…
Morris was jarig deze week! Precies een jaar geleden kreeg lieve Roos een klein baby broertje. Het kleine baby-broertje is er inmiddels wel af… Het afgelopen jaar hebben we gezien hoe Morris zich van een klein baby’tje ontwikkelde tot een minimensje. Vanaf de eerste weken van zijn leven is eigenlijk al duidelijk dat Morris zich anders ontwikkelt dan Roos destijds deed. Morris is sneller. Morris kijkt, observeert en imiteert. Hij is nieuwsgierig, onderzoekend en begrijpt vrij vlot hoe dingen in elkaar zitten. Hij zwaait, klapt in…
Lieve Roos stond op een foto met Ilmarinen in de krant! Een prachtig stukje en zo voelen Erik en ik het ook! We zijn blij dat Roos naar Ilmarinen mag!
2014 was een jaar met hoge pieken en diepe dalen. Een jaar van leven en overleven, vallen en weer opstaan, van intens verdriet en uitgelaten blijdschap. In deze (inmiddels iets minder) nieuwe gekke wereld worden we nog steeds dagelijks geleefd. Stabiel? Zeer zeker niet. Saai? Ook dat niet. Het jaar is voorbij gevlogen!2014 was een jaar met diepe dalen en hoge pieken. De diepe dalen zogen energie, de hoge pieken brachten energie. Momenteel kan ik, na een week vol ziekte, aanvallen, telefoontjes…
Natuurlijk wisten we dat een anti-epileptica prikkels in de hersenen dempt, maar dat het zó erg zou zijn, zien we pas nu de medicatie is afgebouwd. Het lijkt wel alsof de medicatie álle prikkels en emoties heeft gedempt Ongeveer 5 weken geleden gaven we Roos de laatste paar milliliter Felbamaat. Het medicijn met de heftige bijwerkingen waarvoor we iedere 2 tot 4 weken met haar naar het UMCG moesten om bloed te prikken. Het medicijn werd in een periode van…
Toen ik jarig was (in de zomer) vroegen mijn vrienden wat ik wilde hebben en ik antwoordde “iets ontspannends”. Ik kreeg een tegoedbon van ze voor een behandeling bij een praktijk. Ik kon o.a. kiezen uit een Shiatsu stoelmassage, handmassage, een rug massage of hoofd/schouder/nek massage. Het leek me wel wat en half november had ik eindelijk tijd voor een afspraak…Hier moet ik zijn, een groot schoolgebouw. Ik druk op de bel en er wordt vrijwel direct opengedaan door een…
Wij gaan verhuizen. De verwachting is dat we in september 2015 kunnen verhuizen naar een twee-onder-een-kap-woning in Zuidhorn. Wij gaan in de éne helft wonen, mijn ouders in de andere helft. Afgelopen donderdag hebben we het koopcontract van de nieuw te bouwen woning ondertekend. Met gemengde gevoelens, want we gaan niet verhuizen omdat we dat zo leuk vinden, omdat we graag uit de stad weg willen of omdat we ontevreden zijn over onze huidige woning. Nee, we gaan verhuizen omdat het moet….
Op een mooie zondagochtend besluit ik met Roos naar een koffieconcert in Ilmarinen (Kdc) te gaan. Een interactieve muziekvoorstelling door Muzophie. Op het moment dat Roos en ik de zaal binnenkomen en ik rondkijk, prikken de tranen al in mijn ogen. Waarom doe ik mezelf dit aan? Bij de circusvoorstelling van de Cliniclowns in de zomer voelde ik me exact zo!Ik ga naast een klasgenootje van Roos en zijn moeder zitten. Roos geeft luid en duidelijk aan dat ze niet in…
Afgelopen zaterdag was de laatste keer dat O.b.s. de Molshoop geopend was voor publiek. Dat wil zeggen dat het gebouw open was; de school zelf is vlak voor de zomervakantie gefuseerd met de christelijke school in het dorp. De Molshoop, de school waar ik gevormd ben tot de leerkracht die ik nu ben, bestaat niet meer. De Molshoop is mijn eerste school. Mijn eerste èchte vaste baan in het onderwijs. Bijna 10 jaar lang heb ik er gewerkt. De eerste paar jaren…