Gisteren precies 10 jaar geleden verhuisden we naar ons fijne huis, lieve Roos. Niet omdat we zo graag wilden verhuizen of vanuit de stad naar een dorp wilden, maar vanuit pure noodzaak. Het was niet mogelijk om in ons oude huis aanpassingen te realiseren voor jou. Aanpassingen die hard nodig waren zodat we thuis de zorg voor jou konden blijven dragen. Aanpassingen die het leven van jou èn ons iets eenvoudiger en comfortabeler zouden maken. Een slaapkamer en badkamer op…
Een broer Mist zijn zus Op een uitgestorven strand in de warmte van de zon De wind neemt zijn lach De golven brengen tranen Met schatten van de zee spreekt zijn hart
Overal om me heen zie ik vakantiekiekjes voorbij komen of hoor ik vakantieverhalen en -plannen. Deze week zou je eigenlijk gaan logeren, lieve Roos. En zouden Erik, Morris en ik een weekje ‘onbezorgd’ op vakantie gaan. Maar los van de week BioVakantieoord die al geboekt stond, hadden we verder nog niets geboekt. Die korte vakanties zonder jou boekten we sowieso pas op het laatste moment vanwege onvoorziene omstandigheden zoals een ziekenhuisopname of uitval van personeel. Maar nu, met nog een…
In de weken kort na jouw overlijden stroomden de lieve berichten via whatsapp, social media en per post binnen. Van familie, vrienden, kennissen, buren, collega’s en oud-collega’s, van ouders van mijn werk, lotgenoten, klasgenootjes van jou, van zorgprofessionals, vanuit het ziekenhuis en Ilmarinen, vanuit een aantal organisaties die we een warm hart toedragen en van vele volgers van de WereldvanKlapRoos. Berichten van bekenden en onbekenden. Zelfs uit de meest onverwachte hoeken. Korte woorden en prachtig krachtige verhalen. Soms met een…
Elke dag meer verwijderd van jouw zachte haren en jouw ogen om in te verdrinken. Elke dag verder weg van jouw warme knuffels en van je heerlijke lach. Elke dag worden tranen pijnlijker. Elke dag worden herinneringen warmer. Vandaag is het precies 3 maanden na jouw overlijden allermooiste en allerliefste Roos. Vanmorgen vroeg Morris toen we wakker werden of we vandaag een roos taart voor jou kunnen maken. Toen ik vroeg wat hij bedoelde met een ‘roos taart’, was zijn…
De zomervakantie naar Bio Vakantieoord boekten we een paar maanden geleden al met lieve vrienden. Vrienden die we in 2017 leerden kennen in Frankrijk op een speciale camping. Een vriendschap die ontstaan is door onze bijzondere kinderen. Ieder jaar vieren we met deze vrienden kerst op BioVakantieoord. Dit jaar zitten we er voor het eerst een week in de zomervakantie. Alleen wisten we toen we boekten nog niet dat jij er niet meer bij zou zijn, lieve Roos… BioVakantieoord is…
“Foto’s van de uitvaart?!”, zei iemand, “Dat je dat wilt!”. Ja… Anders hadden we er niet voor gekozen hè… Waarom wèl foto’s van belangrijke gebeurtenissen als een geboorte, diplomering of bruiloft, maar geen foto’s van een uitvaart… Van een afscheid… Belangrijke gebeurtenissen gaan soms in een roes aan je voorbij. Helemaal als er veel mensen zijn of veel emoties bij komen kijken. Het is onmogelijk om alles in je op te nemen. Terwijl je er wel waarde aan hecht, je…
Een foto van precies 11 weken geleden… We waren die bewuste woensdag wéér in het ziekenhuis. Dit keer om een echo van je buik te laten maken. De vrijdag daarvoor was je ontslagen na een korte opname vanwege aanhoudend discomfort dat al een paar weken duurde. Uit alle onderzoeken van vóór en tijdens die opname, werd niets gevonden dat jouw ongemak, toename van de epilepsie en het gebrek aan energie kon verklaren. Helaas kwam er die bewuste woensdag ook niets…
Hulpmiddelen… Ze maakten Roos haar leven en ons leven makkelijker… En al verafschuwden we ze soms, we konden er niet zonder. Roos had thuis een heel arsenaal aan hulpmiddelen; een speciaal bed, een douchebrancard, een douchestoel, rolstoel, trippelstoel, plafondlift, loophulpmiddel, oogebstuurde spraakcomputer, vernevelapparaat, zuurstofconcentrator, spalken, epilepsiehelm… en vast nog meer. Haar hulpmiddelen zorgden voor veiligheid, comfort, overname van functies, ondersteuning en voor participatie. De hulpmiddelen waren echter geen eigendom van Roos, maar hadden we in bruikleen via de gemeente (WMO)…
Ik mis je in je sokken Ik mis je in je jas Ik mis je in je beker En zelfs in je tas. Ik mis je in je bed In je knuffels, in je geur Ik mis je in je borstel En in het openen van de deur. Ik mis je aan de tafel Ik mis je in je stoel Ik mis je in de boodschappen Ik mis je in een heleboel Ik mis je echt in alles In alles…