De Wereld van KlapRoos

Gisteren verwelkomden we twee nieuwe gezinsleden met een bijzonder verhaal. Poppy en Spinner. Een broertje en een zusje. De kittens zijn afkomstig van de kat van een lieve begeleider van Roos. Haar kat zou een nestje krijgen met als uitgerekende datum 28 augustus; Roos haar verjaardag. Uiteindelijk werden de kittens vier dagen eerder geboren, maar door de bijzondere uitgerekende datum en omdat de begeleider zo begaan was met Morris wilde ze hem een katje schenken. Later besloten we zelf om…

Lees Meer Lees Meer

“Weet je nog dat we in de Efteling waren? Ik voelde me zo fijn daar met jou.”, schreef je nichtje Bo tijdens jouw uitvaart op haar herinneringskaartje. Een herinnering aan het weekend dat opa en oma 50 jaar getrouwd waren en hun kinderen en kleinkinderen een lang weekend meenamen naar Kaatsheuvel, naar de Efteling. Vandaag precies een jaar geleden. Ondanks dat de epilepsie zich niet liet voorspellen en we nooit wisten hoe jouw dag eruit zou zien, weerhield het ons…

Lees Meer Lees Meer

“Kijk, Roos staat op de kast.”, hoorde ik Morris afgelopen week tegen een vriend en twee vriendinnen zeggen. Samen stonden ze in Roos haar kamer terwijl Morris vertelde over de spulletjes op de kast. “Hield ze van croissantjes?”, vroeg iemand. “Ja!”, zei Morris, “Daarom zie je ook zoveel croissantjes op haar kamer…”. En terwijl ik op een afstandje naar hun gesprek luisterde, voelde ik tranen achter mijn ogen prikken. Trots op hoe Morris blijft vertellen over Roos. Ze is en…

Lees Meer Lees Meer

“Het is dat ik weet wat het verschil is tussen spieren en botten, maar het is allemaal echt keihard…”, zegt ze terwijl ze mijn schouders masseert. Gek genoeg vertel ik vlak daarvoor nog dat ik sinds Roos haar overlijden het gevoel heb dat ik mijn schouders weer kan laten hangen. Naast missen en verdriet voel ik verder geen spanning meer in mijn lijf. Toen Roos nog leefde en we middenin de zorgen zaten, hoorden we regelmatig dat mensen veel respect…

Lees Meer Lees Meer

Vandaag is het precies 26 weken geleden, lieve Roos… 26 weken geleden dat we naast jouw bed waakten tot je je laatste adem uitblies. 26 weken geleden dat je bent overleden. Precies een half jaar. Al is het morgen qua datum een half jaar. Van 27 april naar 27 oktober. Van de lente naar de herfst. De eerste periode na jouw overlijden wilde ik thuisblijven. Thuis waar jij het dichtstbij voelde. Uren zat ik buiten op het bankje in de…

Lees Meer Lees Meer

Vanaf het moment dat ik hoogzwanger was van Morris hadden we thuis dagelijks mensen over de vloer om de zorg voor jou te kunnen delen, lieve Roos. Dit betekende dat we een deel van onze privacy inleverden, maar daar stond tegenover dat we overeind bleven staan. Jouw begeleiders namen de zorgen even van ons over, dachten mee over jou, ondersteunden ons tijdens vakanties, waren er tijdens opnames, handelden bij kritieke momenten, waren getuige van onze emoties en belangrijke gebeurtenissen en…

Lees Meer Lees Meer

“We vermoeden dat Roos epilepsie heeft.”. Ergens was ik opgelucht toen ik dat hoorde. Vroeger had ik een vriendin met epilepsie. Haar epilepsie was onder controle met medicatie, ze studeerde, ging op stap, deed alles. Met de juiste medicatie zou Roos best een normaal leven kunnen leiden, dacht ik. En ze was jong, dus het kon nog alle kanten op… Vanaf haar 2e jaar had Roos iedere dag aanvallen en epileptische ontlading in haar mooie koppie. Dag en nacht. Ze…

Lees Meer Lees Meer

Lieve Morris, Vandaag, 30 september, is het Nationale Broer en Zus Dag. Het initiatief komt bij radio DJ Giel Beelen vandaan toen negen jaar geleden zijn zus overleed. Om haar herinnering te eren en om stil te staan bij de bijzondere band tussen broers en zussen, kwam hij met het idee voor Nationale Broer en Zus Dag. De band die jij met Roos had was bijzonder. Niet alleen kon je haar al op heel jonge leeftijd lezen, je was ook…

Lees Meer Lees Meer

“We moeten een ziekenhuisopname er natuurlijk wel inhouden als papa op motorvakantie is.”, grapt Morris naar een verpleegkundige die ons toevallig volgt via Instagram. Altijd wanneer Erik op motorvakantie ging belandde Roos vlak voor of tijdens zijn vakantie onverwacht in het ziekenhuis. Soms cancelde Erik zijn vakantie, soms kwam hij gelijk terug, soms besloten we samen dat hij gewoon op vakantie moest gaan of moest blijven en soms verzweeg ik dat we in het ziekenhuis waren om hem niet ongerust…

Lees Meer Lees Meer

“Wanneer was je het meest bang in je leven?”, vraagt Morris zomaar ineens tijdens het avondeten. Ik hoef niet lang na te denken over die vraag en antwoord Morris dat dat meerdere momenten zijn geweest. Onder andere toen hij een geperforeerde blinde darm had en ik bang was dat hij tussen onze vingers door zou glippen. En een aantal momenten dat het heel slecht ging met Roos en we bang waren dat ze er niet meer uit zou komen. “En…

Lees Meer Lees Meer